Ana Sayfa Gündem 18 Eylül 2021 1 Görüntüleme

Altındağ olayları sonrası Ankara’daki Suriyeli göçmenler, “Evlerimiz yıkılıyor, polisten kaçarak yaşıyoruz” diyor

Ankara iki hafta evvel göçmenler için süreksiz müdafaa kaydına kapatıldı ve öteki vilayetlerde kayıtlı olup fiilen başkentte ikamet eden Suriyelilerin, kayıtlı olduğu vilayetlere geri gönderileceği açıklandı. Bu kararın akabinde, Suriyelilerin ağır olarak yaşadığı birtakım mahallelerdeki meskenlerin yıkımına başlandı. BBC Türkçe’nin konuştuğu göçmenlerin kimisi meskeninin 24 saat içerisinde yıkılacağına dair bildirim aldığını, kimisi ise kapısında bir anda yıkım takımlarını gördüğünü söylüyor.

2 Eylül’de Ankara Valiliği ve İçişleri Bakanlığı Göç Yönetimi Genel Müdürlüğü tarafından yapılan açıklamada, Ankara’da “göç, uyuşturucu ve asayiş olaylarına kaynaklık eden metruk binalar ve bu binalarda ikamet eden yabancıların tespit edilerek konutlarının yıkılacağı” ve “söz konusu yabancıların kayıtlı oldukları vilayetlere gönderileceği” belirtildi.

Bu karar, Altındağ ilçesindeki Battalgazi Mahallesi’nde bir küme Suriyeli göçmen ve Türkiyeli genç ortasında çıkan hengame sonucu 18 yaşındaki Emirhan Yalçın’ın bıçaklanarak hayatını kaybetmesinin akabinde mahallede yaşanan olayların bir sonucu olarak bedellendiriliyor.

İltica ve Göç Araştırmaları Merkezi’nin (İGAM) Keçiören’deki Mülteci Bilgilendirme ve Destekleme Merkezi’nde görüştüğümüz uzmanlar, Altındağ üzere aşikâr başlı mahallelerde ağırlaşan Suriyelilerin farklı vilayetlere ve ilçelere dağıtılmasının hedeflendiğini söylüyor.

Aslında Ankara, Türkiye’de göçmenlerin kentin nüfusuna oranla en ağır yaşadığı birinci 10 kent ortasında bile değil.

Ama Altındağ ilçesi özelinde baktığımızda durum epeyce farklı. Ankara’da kayıtlı 102 bin 175 Suriyeli göçmenin yaklaşık yüzde 80’i Altındağ’da yaşıyor.

Suriyelilerin kayıtlı oldukları kentte kalması koşulu, AB ile yapılan göç mutabakatı çerçevesinde 2016 yılında getirildi

‘Polisten saklanarak yaşamamız gerekiyor’

Keçiören’de yaşayan Koula ve ailesi de Adana’da kayıtlı olmalarına karşın, iş bulabilmek hedefiyle Ankara’ya taşındıklarını söylüyor.

Sekiz kişilik ailenin yaşadığı meskenin önünde bizi çok sayıda üst üste koyulan kâğıt ve plastik atık çuvalları karşılıyor. Ailenin konuta para getiren tek bireyi olan baba, sokaklarda atık toplayıcılığı yapıyor:

“Adana’da göçmenlerden konut kiralarını aylık değil, bir yıllık istedikleri için konut bulamıyorduk. Orada iş imkanları kısıtlı olduğu için Ankara’ya geldik. Burada da bize iş yok fakat en azından kiramızı aylık olarak ödüyoruz.

“Mahallemize birkaç kere polis geldi fakat şimdi bizim konutumuza uğramadılar. Her an kapımızı çalacakları ve bizi Adana’ya gönderecekleri endişesiyle yaşıyoruz. Ankara’dan taşınmak istemediğimiz için polisten saklanarak yaşamamız gerekiyor.”

Ankara’da kayıtsız oldukları için devletin sağladığı toplumsal yardımlardan da faydalanamadıklarını anlatan Koula, en büyüğü 12 yaşında olan dört çocuğunun, kayıtsız oldukları için 2 yıldır okula gidemediğini söylüyor.

Kocasının atık toplayıcılığı ile ayda en fazla 2 bin TL kazanabildiğini, 430 TL kira verdiklerini lakin “en azından aylık olarak” ödediklerini söyleyen Koula, bu sebeple Ankara’dan ayrılamayacaklarını düşünüyor.

Koula’nın tek korkusu ise kayıtsız yaşadıklarının tespit edilmesi değil.

Tıpkı Altındağ’da olduğu üzere bu mahallede de meskenlerin çok eski gecekondulardan oluştuğunu ve konutlarının yıkılmasından korktuğunu söylüyor.

Suriyeliler, Altındağ olaylarından sonra mahallede maruz kaldıkları ayrımcılık ve nefretin önemli düzeyde arttığını söylüyor

‘Kendimi mahpusta üzere hissediyorum’

Tıpkı mahallede “kaçak” yaşayan bir öteki Suriyeli ailenin konutuna gidiyoruz.

Beş çocuklu aile, Ankara’da kayıtlı olmadıkları için çocuklarını okula gönderemediklerini, hasta olduklarında ise hastaneye gidemediklerini söylüyor.

Kayıtlı oldukları kent Adana’dan sekiz ay evvel Ankara’ya taşınan aile, o günden beri kendilerine verilen Kızılay maddi yardımının da kesildiğini anlatıyor.

“Neden Ankara’ya taşındınız?” diye sorduğum baba Jamal, başının sağ tarafındaki derin yara izini göstererek anlatıyor:

“Rakka’da patlayan bir bombadan saçılan şarapnel başıma saplandı ve önemli biçimde yaralandım. Adana’daki hekimler yüksek sıcak havanın başıma iyi gelmediğini, güneşin altıda çalışmamam gerektiğini söyledi. Kâğıt toplamak için sokağa çıktığımda güneş yüzünden hasta oluyordum.”

“12 yaşındaki oğlum da okulu bıraktı ve benimle birlikte sokaklardan atık toplamaya başladı. Onları ne burada ne de Adana’da okula gönderecek imkânımız vardı. Adana’da kayıtlıyken devlet müsaade verse bile biz beş çocuğumuzun eğitim masraflarını karşılayamıyorduk.”

Oğluyla birlikte kâğıt toplayarak ayda en fazla 700 TL ila bin 500 TL kazanabildiklerini söyleyen Jamal, Keçiören’de yaşamalarına karşın Altındağ olaylarından bu yana rahatça sokağa çıkamadıklarını anlatıyor:

“Bu sabah okula giden öbür çocukları görünce karımla birlikte ağladık. Oğlum, ‘Baba biz de okula gitmek istiyoruz’ dedi lakin imkânımız yok. Benim hayatım esasen yok oldu lakin tek umudum çocuklarımın tekrar okula gidebilmesi.

“Polisin sokakta bizi durdurup kimlik sorabileceğinden korktuğumuz için şu anda kendimi güya hapisteymişim üzere hissediyorum. Bazen çocuklarımı alıp Avrupa’ya yürüyerek geçmeyi düşünüyorum.”

Altındağ’da meskeni yıkılan Samirah ve ailesi konutlarından yalnızca birkaç yorgan, battaniye ve giysi alabildiklerini söylüyor

‘Suriye’deki meskenim de tıpkı bu türlü başımıza yıkılmıştı’

İçişleri Bakanlığı ve Valiliğin, “Göç, uyuşturucu ve asayiş olaylarına kaynaklık eden metruk binalar ve bu binalarda ikamet eden yabancılar tespit edilerek yıkılacak” kararından sonra, göçmenlerin ağır yaşadığı mahallelerdeki çeşitli binaların yıkımına başlandı.

İGAM Lideri Metin Çorabatır’a nazaran bu kararın akabinde 200 Suriyeli aile tespit edilerek, yaşadıkları konutların yıkılmasına karar verildi.

Ulubey, Lider ve Battalgazi mahallelerinde yaptığımız saha araştırmasından edindiğimiz bilgilere nazaran, konutu yıkılan Suriyeliler ortasında ikametgahı Ankara’da kayıtlı olan göçmenler de bulunuyor.

Altındağ’da konutu yıkılan Samirah ve ailesi de o göçmenlerden biri.

Samirah, birinci evvel molozların önünde durup yıkılmış konutundan geride kalan molozları, akabinde konutundan son anda çıkarabildiği birkaç yorgan ve battaniyeyi gösteriyor.

Bir gece evvel binadaki elektrik ve suyu kesmek için gelen belediye takımlarının, konutu terk etmeleri için 24 saat verdiğini söyleyen Samirah, şimdi 12 saat olmamışken konutunun yerle bir olduğunu anlatıyor:

“En azından bir hafta müddet verin diye yalvardık lakin olmadı. Dört yıl evvel buraya birinci geldiğimizde Türk yardımseverlerin verdiği eşyalarımızın hepsi binanın altında kaldı. Bir gecede her şey yok oldu.”

Samirah ve meskeni yıkılan tüm ailesinin Ankara’da kayıtlı süreksiz müdafaa kimliği bulunuyor. Münasebetiyle konutlarının yıkılma münasebeti, Ankara’da kayıtsız bir formda yaşamaları değil.

Samirah bina hakkında hali hazırda üç yıldır yıkım kararı bulunduğunu, o gece belediye grupları geldiğinde öğrendiğini söylüyor:

“Yaşadığımız binada yıkım kararı varmış fakat mesken sahibi bizden kira almaya devam etmiş. Hatta konutumuz yıkılmadan iki gün evvel gelip, önümüzdeki ayın kirasını bile almıştı. Bina yıkıldıktan sonra bize, ‘Yapacak hiçbir şey yok, bu devletin kararı’ dedi.”

“Evimizin yıkılmasını izlerken Suriye’deki savaşı ve yaşadıklarımızı hatırladım. Suriye’de de meskenim tıpkı bu türlü başımıza yıkılmıştı. Türkiye’ye birinci geldiğimizde her şey çok hoştu, güya cennette üzereydik lakin artık durum bizler için giderek kötüleşiyor.”

Jamal’ın eşi Fatim, Ankara’da kayıtlı olmadığı için hasta olmasına karşın doktora gidemediğini söylüyor

‘Altındağ’dan diğer bir ilçeye gitmek zorundasın’

Şimdi Suriye savaşı başlamadan evvel eşini kaybeden Samirah, yalnızca 500 TL’lik Kızılay yardımı ve büyük oğlunun kazandığı parayla geçindiklerini söylüyor.

Samirah ve ailesinin Kızılay’dan para yardımı almaya devam edebilmesi için, taşınacakları yeni meskenin adresini Göç Yönetimi ve Kızılay’a bildirerek yeni bir ikametgâh edinmesi gerekiyor.

Samirah’ın durumundaki Suriyelilere koyulan kural ise, “Altındağ’dan öteki bir ilçeye taşınmak”.

BBC Türkçe‘nin emsal biçimde meskeni yıkılan öteki göçmenlerden dinlediği öykülerde, göçmenlerin Altındağ dışına çıkmalarının istendiği anlatımları öne çıkıyor.

Samirah ise meskenlerinin yıkılması sırasında yanlarına gelen hem Kızılay hem de belediye gruplarının kendisine şunu söylediğini aktarıyor:

“Yanlarında bir tercümanla birlikte konutumun yıkımına gelen Kızılay grupları, Kızılay’dan yardım almaya devam etmek istiyorsak yeni bir ikametgâhta kayıtlı olmamız gerektiğini fakat yeni konutumuzun Altındağ’da olamayacağını söyledi. Hatta Altındağ Belediyesi dışında bir yere taşınırsak bize verdikleri yardımda sembolik bir artış yapacaklarmış. Ne kadar artış yapacaklarını söylemediler.”

“Belediye takımları de ‘Başka bir kente gitmek zorunda değilsin, esasen Ankara’da kayıtlısın ancak öbür bir ilçeye taşınmak zorundasın’ dedi.”

Yıkılan meskeninde 300 TL kira verdiğini söyleyen Samirah, Altındağ dışındaki öteki ilçelerde Suriyelilerin istenmediğini düşünüyor:

“Mamak’ta bir mesken kiralamak istemiştik, Suriyeli olduğumuz için 1200 TL kira istediler. Bu parayı ödeyemezdik. Artık Keçiören’e taşımayı deneyeceğiz.”

Saha araştırmacılarına nazaran, Türkiye’nin Suriye operasyonu sırasında Türk askerlerinin ölmesinin akabinde mahalledeki göçmen zıtlığında artış gözlendi

‘Başka mahalleler bizi aslında kabul etmiyor’

Pekala, bu sistem göçmenlerin muhakkak mahallelerde ağırlaşmasının önüne geçmek için ne kadar tesirli?

Uzmanlar, göçmenleri belirli bölgelerde ağırlaşmasının ‘ideal’ olmadığını lakin göçmenlerin yaşayabileceği bölgelerin de epeyce sonlu olduğunu savunuyor.

Çorabatır’a nazaran, sorunun temel tahlili Suriyelilerin tam entegrasyonunu sağlayacak siyasetler üretmekten geçiyor:

“Türkiye bilhassa 2016-2017 yılları itibariyle göçmenlere ait tesirli bir kayıt sistemi tutmaya başladı. Bu sistemle, göçmenlerin kayıtlı oldukları vilayetlerde kalmaları ve muhakkak bölgelerde yoğunlaşmamaları amaçlanıyordu. Lakin küçük kentlerde göçmenler için iş imkanı yok ve zati küçük kentler, göçmenleri istemiyor.”

Diğer bir ilçeye taşınmaları gerektiği söylenen göçmenler ise Altındağ dışındaki ilçelerde ‘hoş karşılanmadıklarını’ söz ediyor.

En fazla 20’lerinin ortasında ve Ankara’da kayıtlı olan Sara, iki gün evvel Keçiören’de öbür bir meskene taşınabilmek için Göç Yönetimi’ne başvurduklarını lakin bu talebin reddedildiğini anlatıyor:

“Şu an Keçiören’de bir meskenden çıkıp, öteki bir konuta girmemize bile müsaade vermiyorlar. Yalnızca Keçiören ya da Altındağ dışında bir ilçeye gidebilirmişiz. Bu ilçelerde artık Ankara’da kayıtlı Suriyeliler bile yeni ikametgâh alamazmış.”

“Eğer bu konuttan çıkıp öbür bir konuta yerleşirsek ve bunu resmi olarak Göç Yönetimi’ne bildirmezsek, Kızılay kartımız iptal olur. O yüzden bu eski meskenden çıkamayız.”

“Hem nereye gideceğiz? Öbür mahalleler ya da çağdaş meskenler bizi aslında kabul etmiyorlar ki. Bu eski meskenlerde yaşamak zorundayız.”

Suriyelilere ilişkin yıkılan binalardan arta kalan pimapen ve demirleri toplayan mahalleliler olduğu görülüyor

Öte yandan, Valiliğin kararından yalnızca Suriyelilerin değil, Afganların da etkilendiği anlaşılıyor.

Dışkapı’da bir apartmanın bodrum dairesinde yaşayan dokuz kişilik Afgan ailenin meskenine gidiyoruz.

Kırşehir’de kayıtlı olmaları sebebiyle onlar da tıpkı Suriyeliler üzere Ankara’da çocuklarını okula gönderemiyor, kamu hastanelerinden ya Kızılay yardımından yararlanamıyor.

21 yaşındaki Süheyla, yakın vakitte yaşadığı olayı şöyle anlatıyor:

“Gelişim sorunu olan 11 yaşındaki kız kardeşimin durumu çok önemli olduğundan, Kırşehir’de kayıtlı olmamıza karşın Ankara’daki çocuk hastanesi kız kardeşimi kabul edip tertipli tedavi ediyordu.”

“Ama bu sabah kız kardeşimi denetime götürdüğümde, ‘Siz hala burada mısınız, sizin Kırşehir’e gidip orada tedavi olmanız gerekiyor, bu seferlik kabul ediyoruz lakin bir daha gelmeyin’ dediler. Kız kardeşimin ilacını olağanda alabiliyorduk lakin bu sefer üç eczaneye gittim, hiçbiri vermedi.”

Her şeye karşın kayıtlı bulundukları kentlere dönmek istemediklerini söyleyen göçmenler, Ankara’da yaşamaya devam etmenin yollarını arıyor.

T24

hack forum hacker sitesi hack forum gaziantep escort gaziantep escort Shell download cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı cami halısı beylikdüzü escort bitcoin casino siteleri
evden eve nakliyat şehirler arası nakliyat evden eve nakliyat istanbul evden eve nakliyat istanbul evden eve nakliyat
hack forum forum bahis onwin fethiye escort bursa escort infoisrael.net casino siteleri deneme bonusu veren siteler meritking meritking izmit escort adana escort Ataşehir escort ankara escort bostancı escort kadıköy escort slot siteleri casibomcu.bet deneme bonusu veren siteler deneme bonusu veren siteler hack forum hack forum hack forum hack forum hack forum warez script hacking forum loca forum hack forum hack forum Tarafbet